اندازه گيري مستقيم گسترش سطح برف از طريق ايستگاه هاي برف سنجي معمولا بسيار پر هزينه است . به علت حساس بودن اين ايستگاه ها هزينه نگهداري و بازرسي آنها بسيار زياد است . همچنين از آنجا كه تعداد ايستگاه هاي برف سنجي كم و داراي توزيع و پراكندگي نا مناسبي هستد ، پتانسيل توليد اطلاعات قابل استفاده وجود ندارد . مهم تر از همه ، در فصل سرد و در مناطق داراي بارش برف زياد ، دسترسي به اين ايستگاه ها بسيار دشوار و حتي در مواردي غير ممكن است . لذا در شرايط فعلي استفاده كاملا موثري از ايستگاه هاي برف سنجي صورت نمي گيرد .
امور آب به منظور تعيين سطح پيشروي و پسروي برف در حوزه هاي داخلي و مشترك و نيز تعيين درج حرارت سطح برف ، به استفاده از تصاوير ماهواره اي و سيستم GIS روي مي آورد.

در زمينه درك نحوة توزيع و انتشار بيماريها و ارتباط آنها با عوامل محيطي ) مانند شرايط آب و هوايي، كيفيت آب، وضعيت بهداشتي، فعاليتهاي كشاورزي و صنعتي، عوامل آلوده كننده محيط و   GIS(…  مي تواند كمك شاياني به پژوهشگران نمايد .

GIS ابزار ارزشمندی در زمینه بررسی اتیولوژی (سبب شناسی ) بیماریها و مسایل بهداشتی است

از آنجا كه نقشه يك وسيله ارتباطي مناسب است، به پيشنهاد بعضي از صاحب نظران مي توان از آن در تهيه مواد آموزشي كمك گرفت . با كمك GIS مي توان مطالب مفيد، تاثيرگذار و روشنگرانه اي به منظور جلب مشاركت عمومي در برنامه هاي سلامت جامعه تهيه نمود . به طور كلي GIS از طريق كمك به درك بيشتر مردم از محيط زندگي خود، مي تواند در توسعه جامعه موثر باشد .

بسياري از تصميم گيريها در زمينه مراقبتها و برنامه ريزيهاي سلامت، با مسئله مكان در ارتباط هستند . به عنوان مثال تصميم گيري در مورد اينكه مراكز بهداشتي بر اساس تعداد، تراكم و مشكلات بهداشتي مردم بايد در چه مكانهايي ايجاد شوند و چه نوع خدماتي را به منظور پاسخ موثر به نيازهاي بهداشتي منطقه بايد ارايه كنند. اينها مسايلي هستند كه GIS از طريق تحليل مكاني مي تواند به حل آنها كمك كند . از طرف ديگر مشكلات و نيازهاي بهداشتي مردم در مكانهاي مختلف متفاوت است كه اين امر ضرورت استفاده از يك ابزار تحليل كننده و در عين حال انعطاف پذير همچون GIS را ايجاب مي كند.  همچنين مسئولين و دست اندركاران امور بهداشتي مي توانند از نقشه هاي توليد شده توسط GIS به عنوان يك ابزار سودمند در زمينه پايش و ارزشيابي استفاده كنند و از اين طريق توزيع مكاني و تغييرات ايجاد شده در زمينه هاي مختلف مثل فراواني بيماريها، وضعيت تسهيلات، شرايط نيروي انساني و … را مورد بررسي و ارزيابي قرار دهند . به هر حال پايش و ارزشيابي از اجزاء كليدي برنامه هاي بهداشتي هستند و GIS از طريق نشان دادن وضعيت توزيع بيماريها و مشكلات بهداشتي، نحوه ارايه خدمات و وضعيت منابع موجود در شرايط زماني و مكاني مشخص، پايش و ارزشيابي تاثير برنامه ها را تسهيل كند .

 GIS توانسته است عملا به نقش موثر و تعیین کننده ای دست یابد . تقریبا هر مسئله ای که زلزله در پی داشته باشد , ارتباط پیوسته ای با اطلاعات جغرافیایی و چگونگی گسترش منابع , کنترل مواد خطرناک , ارزیابی خسارت و تلاش در بازسازی و به تعبیری مدیریت سوانح دارد . و پیامدهای زلزله پس از وقوع حادثه , ارزیابی خسارت , برخورد و رویارویی با وضعیت اضطراری و تهیه گزارشات محلی از جمله کاربردهای GIS است . اطلاعات صحیح و به موقع لازم است تا ضمن تعیین میزان کمکها , اطلاعات و خدماتی را در اختیار مردم قرار دهد .

پس از حادثه نشت کشتی نفت کش Exxon Voldez Spill در آلاسکا در سال 1989 , مسئولین ایالت فلوریدا اقدام به تشکیل گروههای واکنش سریع نمودند تا توانائیهای آن ایالت را در پیشگیری و پاکسازی لکه های نفتی ارزیابی نمایند . یکی از توصیه های گروههای واکنش سریع , اعلام عدم کارآیی و نقایص نقشه هایی بود که برای رویارویی با فاجعه نشت نفت به کار برده می شوند زیرا تنها نقشه هایی که چنین نشت ها را نشان می داد , نقشه های « حساسیت محیط های ساحلی و حیات وحش به نشت نفت در فلوریدا » بود که در سالهای 1979 و 1980 با استفاده از نقشه های توپوگرافی تهیه شده و دارای انواع خط ساحلی , منابع حیات وحش و نواحی مقابله با لکه های نفتی بودند . با رتبه بندی حساسیت محیطی , می توان آسیب پذیری خطوط ساحلی خاصی را در برابر نشت نفت مشخص نمود . بر اساس پیشنهاد گروههای واکنش سریع بایستی نقشه ها بازنگری و به روز در آمده و اطلاعات آنها در یک GIS وارد شود تا ضمن دستیابی به نقشه های بهنگام , توانایی تحلیل در زمان کوتاه انجام پذیر باشد .

مدتهاست که در ارتشهای بزرگ دنیا به کار گرفته می شود . GIS با به کارگیری تکنولوژی شبیه سازی توزیعی , محیط مصنوعی میدانهای رزم را به وجود می آورد . شبیه سازی توزیعی , امکان فعل و انفعالات همزمانی را در موقعیتهای گوناگون جغرافیایی فراهم می آورد تا با همکاری یکدیگر , استراتژی جنگی را طراحی نموده و عکس العمل سلاحهای آینده را پیش از تولید مورد آزمایش قرار دهند . این امر به پرسنل نظامی امکان می دهد که مستقیما در فرآیند تولید سلاح های جدید دخالت داشته باشند .